Ρώτησε μάνα
τα ξερά φύλλα της μήτρας σου
(ακούς τις πατημασιές μου;)

ρώτησε το σπίτι, τα κλειδιά 
τους γείτονες
αν γνωρίζουν
αν με είδανε
καθώς θροίζανε σιγαλά το σώμα τους
ποτίζοντας τις γλάστρες
καθαρίζοντας το αυτοκίνητο
κι αθόρυβα μαραίνονταν
κι ο ύπνος τους λιγόστευε
τ’ αγκάθια του
από ανεξήγητη έλξη για το θάνατο

ρώτησε το δρόμο
(που κάλπασε βιαστικά προς κάπου)

γιατί ξεπέζεψε
και σκότωσε το άλογό του

κι ετοίμασε την απάντηση

πριν οι πατημασιές θεριέψουν
πριν ξεκινήσει η πάλη
κι η ερώτηση κι η απάντηση
δεθούν σφιχτά με
το γρανιτένιο λώρο της βαρύτητας.