Με δέκα λέξεις μιλώ
με χίλιες σωπαίνω.

Κι όταν απ' τα δόντια του παραθυριού
μαζεύω τη σημαία της μέρας μου
και το παρατημένο κέντημα των ωρών

τα δέντρα καληνυχτίζουν το ένα το άλλο
και με σκεπάζουν.