Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2019

Ρώτησε μάνα
τα ξερά φύλλα της μήτρας σου
(ακούς τις πατημασιές μου;)
ρώτησε το σπίτι, τα κλειδιά 
τους γείτονες
αν γνωρίζουν
αν με είδανε
καθώς θροίζανε σιγαλά το σώμα τους
ποτίζοντας τις γλάστρες
καθαρίζοντας το αυτοκίνητο
κι αθόρυβα μαραίνονταν
κι ο ύπνος τους λιγόστευε
τ’ αγκάθια του
από ανεξήγητη έλξη για το θάνατο
ρώτησε το δρόμο
(που κάλπασε βιαστικά προς κάπου)
γιατί ξεπέζεψε
και σκότωσε το άλογό του
κι ετοίμασε την απάντηση
πριν οι πατημασιές θεριέψουν
πριν ξεκινήσει η πάλη
κι η ερώτηση κι η απάντηση
δεθούν σφιχτά με
το γρανιτένιο λώρο της βαρύτητας.

4 σχόλια:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

Καλως σε βρηκα στο σπιτικο σου απο την νυχτερινη πενα που εκανε αναρτηση για σενα.Πολυ ομορφα τα ποιηματα σου!!!!Φευγοντας αφηνω ευχες για ολα τα καλα 🌹🌹

Ρωξάνη είπε...

Καλώς όρισες! Ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση και τη Νυχτερινή Πένα για την ανάρτηση...

Μου 'δωσες χαρά. Καλή συνέχεια!

Alks--Anna είπε...

Τολμώ να πω ανατριχιαστικά όμορφο ❤️❤️!!!!

Καλησπέρα Ρωξάνη!!!!

Ρωξάνη είπε...

Ω ευχαριστώ πολύ!

🌻 <3