Δευτέρα, Νοεμβρίου 11, 2013



Κόκκινη βροχή 


Με τρόπαια
ώμο άδειο μισοπνιγμένο
ένα σκυλί σκαρφαλωμένο στην καρδιά
να γαβγίζει στον αχό του φόβου
κι ένα ζαβό πουλί κατάστηθα
βγήκε έξω απ' το κάστρο των ανθρώπων.

Με δρασκελιές, ονόματα σβήνει όπως τις γόπες.
(Καθώς διαλύεται ο καπνός γαντζώνονται 
πάνω του θηράματα επιθυμιών 
ξεδιάντροπα σηκώνουν το λιγοστό τους ρούχο.) 

"Δεν τα 'νιωσα όλ' αυτά
μόνο τα έζησα 
όχι εγώ
ο δύστροπος μου ύπνος".

Κόκκινη βροχή 
στο στήθος 
τον ξυπνά 
και γραναζιών στριγγές φωνές 
δίχως της σκέψης του 
γνώριμος φθόγγος.

*

Τρεις ίσκιοι χαρακώνουν την ερημιά.
Οι δυο με τη σκιά τους
κι ο τρίτος 
μικρός πετούμενος

με το παραμιλητό του.









4 σχόλια:

Julia Fortouni είπε...

είτε πουλί
είτε σκυλί
μοτίβο των πιο μέσα συνειρμών
κρώζει;
γαβγίζει;
είτε ραμφίζει
είτε δαγκώνει
αγγίζει ανεπαίσθητα τις πληγές μας
η ποίησή σου....

Ρωξάνη είπε...

Σ' ευχαριστώ για το ποιητικό σχόλιο Τζούλια.

Astrosynnefo είπε...

Πολύ όμορφο!

Ρωξάνη είπε...

Χαίρομαι για την παρουσία σας εδώ