Σάββατο, Ιουνίου 19, 2010



Κοίτα την κυρία Αντρειάνα μπροστά από το κάστρo
Παγαίνει του σφηνωμένου δρόμου της τα τελευταία μέτρα
Φυσώντας την στραβή βουβή τσαμπούνα του χρόνου της.

Ποντίκια με το μολύβι στ’ αφτί ροκανίζουν χωράφια ρυθμίζουν
Του ορίζοντα το χρώμα
Του χώματος το βάρος
Το μάτι του βλέμματος.