Τετάρτη, Μαΐου 26, 2010

Οι πεθαμένοι μ’ αγαπούν


Το φως έγειρε κιόλας
κείνο που βαστούσε η γη στο στήθος της
και βύζαινα ενώ ο ουρανός
κοιμόταν μες στο μπαμπάκι του.

Οι πεθαμένοι μ’ αγαπούν.

Σκοτεινιάζουν το σπίτι
και προβάλλουν τη ζωή τους
σε γλώσσα ακατανόητη
και γοητευτική.

Γονατίζουν οι τοίχοι
μπαίνουν μέσα οι δρόμοι
τους τυλίγω
τους βάζω στα συρτάρια
με μιαν ετικέτα απ’ έξω.
Aπομένει η αποκατάσταση
των ονομάτων
και των χρονολογιών. 






(9/11/2009)