Κάθε φορά υπόσχομαι
πως δε θα σας αφήσω.
Δε θα σας αφήσω
να περπατήσετε στον κήπο μου
να καλύψετε με αιθαλομίχλη τις δόμες
και τα δεντρά.


Έρχεστε
με τα λόγια στο σακί των ματιών
χτυπάτε το στήθος μου
και σας ανοίγω.
Ο ορίζοντας βυζαίνει την ομίχλη
προχωράτε.

*

Ποτάμι περασμένης ώρας
κυλάει σιγαλά τα νερά.

Τα παιδιά σχολνάνε.
Tις κηλίδες των δακρίων
μαζεύουν από το στήθος μου
Ποτίζουν τα πουλιά