Τρίτη, Σεπτεμβρίου 06, 2022

 



Σαλός Μαγνήτης 
Εκδ. Φαρφουλάς 2022




Τρίτη, Αυγούστου 16, 2022




Σαλός Μαγνήτης 
 
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία
και βιβλιοπωλείο Nouveau στην Πάτρα
 






Τρίτη, Αυγούστου 02, 2022


Το βιβλίο ποίησης "Σαλός Μαγνήτης" βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία: 

K.P. Kyriakou Bookshop, 

Έρμα και Σολώνειον.

και στην Αθήνα στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία



 

https://www.politeianet.gr/.../9786185448127-nikolaou...


Κυριακή, Ιανουαρίου 24, 2021

Στο βάθρο ανέβηκε
κι επωάζει τις λέξεις του
αίμα δεν τρέχει
μόνο γυάλινες, χρωματιστές χάντρες

κλείνει τ' αφτιά του ο αέρας
κλείνει τ' αφτιά της η νεραντζιά
κλείνει τ’ αφτιά της η βροχούλα

απλώνουν το χέρι οι ιθαγενείς
με τ’ άλλο προσφέρουν
τα χρυσά τους νομίσματα
κλεμμένα απ' την καλή τους ώρα

ένα τραυλό παιδί κλωτσάει
την πέτρα της γλώσσας του:

"η έρημος που μας ενώνει
η έρημος που μας χωρίζει
η έρημος που μας καταπίνει"

-

Κυριακή, Νοεμβρίου 10, 2019

-Στην Κύπρο μπορείτε να το βρείτε στα βιβλιοπωλεία Σολώνειον και Κυριάκου ενώ στην Ελλαδα στον Ιανό Αθήνας και Θεσσαλονίκης -ζητείστε το για να πάρει σειρά για τα ράφια...- και Σαιξπηρικόν στη Θεσσαλονίκη.

- Επίσης, μπορείτε να το παραγγείλετε από το Τεχνοδρόμιον (τηλέφ.: +357 99526772)

(Αναφορά στο βιβλίο Ψαλιδιστής στο περιοδικό The Books' Journal από τον Παναγιώτη Ιωαννίδη)



"Μα πόσο συγκροτημένη, επιβλητική, υποβλητική, ατμοσφαιρική ποίηση. Μα πόσο ευαίσθητη, τρυφερή, ανήσυχη, φιλοσοφική ποίηση. Αρμονική συνύπαρξη ρεαλισμού και ονειροπόλησης, στίχοι που κλείνουν, ή που ανοίγουν -για εμένα το ίδιο κάνει - πληγές, στίχοι που δεν τους διαβάζεις απλώς. Τους γεύεσαι κιόλας, τους μυρίζεις, τους ακούς.
Η Ρωξάνη Νικολάου, με εικαστική εκφραστικότητα, σκιαγραφεί πρόσωπα και εικόνες αλλά, φτάνοντας στην τελευταία σελίδα της πυρετώδους και σπινθηροβόλας συλλογής της, αισθάνομαι ότι, πεζογραφικά μιλώντας, διαθέτει κάτι από Καμύ και, κυρίως, κάτι από Τόμας Μαν. Δεν εννοώ ότι έχει επηρεαστεί από το έργο τους, που μπορεί να ισχύει κι αυτό, εννοώ ότι τοποθετεί κάτω από την ίδια στιχουργική στέγη την οργή και τη γαλήνη, το άσπρο και το μαύρο, τη μέρα και τη νύχτα, την ελπίδα και την απελπισία, τη ζωή και τον θάνατο παίζοντας, επιδέξια και, στιγμές-στιγμές, με τη συμβολή ενός τραγικού σαρκασμού, και αυτοσαρκασμού.
Ακόμα και στα ποιήματα που χαρακτηρίζονται από λιτότητα, ο προσεκτικός αναγνώστης μπορεί να ξεχωρίσει, και να απολαύσει, το βάθος της σκέψης και της γραφής της Ρωξάνης Νικολάου.
Ανάγνωσμα υψηλής νόησης και διανόησης, χαράζει το δέρμα σαν γυαλί, συγκινεί με τον άφθαστο ουμανισμό του"
(Ανδρέας Κούνιος)



Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2019

Ρώτησε μάνα
τα ξερά φύλλα της μήτρας σου
(ακούς τις πατημασιές μου;)
ρώτησε το σπίτι, τα κλειδιά 
τους γείτονες
αν γνωρίζουν
αν με είδανε
καθώς θροίζανε σιγαλά το σώμα τους
ποτίζοντας τις γλάστρες
καθαρίζοντας το αυτοκίνητο
κι αθόρυβα μαραίνονταν
κι ο ύπνος τους λιγόστευε
τ’ αγκάθια του
από ανεξήγητη έλξη για το θάνατο
ρώτησε το δρόμο
(που κάλπασε βιαστικά προς κάπου)
γιατί ξεπέζεψε
και σκότωσε το άλογό του
κι ετοίμασε την απάντηση
πριν οι πατημασιές θεριέψουν
πριν ξεκινήσει η πάλη
κι η ερώτηση κι η απάντηση
δεθούν σφιχτά με
το γρανιτένιο λώρο της βαρύτητας.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 12, 2018

Όνειρο
Εφηύρα έναν άντρα
του ΄δωσα πρόσωπο, φωνή, κίνηση, επάγγελμα
του 'δωσα γραφείο κι ένα χωλ 
σε μια πολυκατοικία συμπαθητική
δίπλα από ένα πάρκο.
Πέρασα το πρόσωπό του
ένα στρώμα σοβαρό κι αγέλαστο
κι ένα δεύτερο τρυφερό
και χέρια ω ναι και χέρια του 'δωσα
αγρότη όχι πιανίστα
ούτε γιατρού
μετά από πολλά
“ο επόμενος” “ο επόμενος” “ ο επόμενος”
μπήκα εγώ
κι ενώ ήμασταν στο γραφείο
και μου μιλούσε (με την τρυφερή φωνή του)
το βλέμμα του ήταν βουρκωμένο
και μακρινό
(γιατί και νοσταλγία αγκαθωτή του είχα δώσει
για να μου μοιάζει λίγο
να μη βολεύεται πουθενά
κυρίως σε γραφεία πολυκατοικιών
πλάι σε πάρκα.)
Αφού έφυγα
πήγε στο παράθυρο
και πίσω από τα κλειστά τζάμια
τον είδα να κοιτά
το πέρα από 'μένα
το χωρίς εμένα 
έτσι ποτέ δεν με κοίταξε πια
ούτε ξανά μου μίλησε
γιατί ξύπνησα κι αυτός
δεν θα μπορούσε πια να ξαναζήσει.